Utanmak Şiiri - Hasan Tahsin Paksoy

Hasan Tahsin Paksoy
214

ŞİİR


1

TAKİPÇİ

Utanmak

Dünyayı devirip bir mücadele ki sonsunsuzluğu fethetmek.
Bir aşk ki dünya taşıyamaz, yeni yerler beğenme derdimiz.
Ufka hesap, kitap kestirilemeyen mana verme derdimiz.
Ve bunlar niçin, hem ölçeğini bildiğimiz sabahımız gecemiz.
Ve bunlar kalbimizin orta yerine döküldüğünde;
Ve hüzün tüm günlerimizi fethettiğinde.

Üstüne geliyor bahar; dağlar, ovalar, yamaçlarda renk renk çiçekler doluyor.
Mutluluklar gözlere, gönüllere sevinç veriyor.
Ve çiçekler vaktin sonunda sararıp alıyor rüzgar, yine tohum toprakla buluşuyor.
Ve rükü, secde, umreler kalbimiz dolup taşıyor.
Dua ellerimiz, yüzlerimize sürüyor, hüzün ve ümit iki kardeş, bir vaktin sonu geliyor.
Ve neden niçin yolcuyuz, utandırmasın Rabbim hepimizi.

28.12.2019 Kahramanmaraş

Hasan Tahsin Paksoy
Kayıt Tarihi : 26.6.2020 14:57:00
Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!