Utanırım Şiiri - Veysi İş 3

UTANIRIM

​İnsanlıktan anlamayan,
Söz demeye utanırım.
Gerçek söze inanmayan,
Öz demeye utanırım.

​Yalan ile yola çıkan,
Gönül kıran, yuva yıkan,
Kardeşine eğri bakan;
Göz demeye utanırım.

​Kimi nefsine kul olur,
Haramdan serveti bulur.
Bilmez sonu toprak olur,
Düz demeye utanırım.

​Veysel söyler hak sözünü,
Hakta bulmuşuz özünü.
Kör etmişse hırs gözünü;
Yüz demeye utanırım.

​