UTANACAKSIN Şiiri - Ali Gök 4

UTANACAKSIN Koyu kopkoyu gecenin karanlığında dahi seni düşüneceğim. Dışarda çiseleyen yağmur kara tipiye dönüşecek belki Seni yüreğimden asla sökemiyeceğim umutsuzcada olsa bekleyeceğim. Sen yükselerden çaglayan bir şelale gibi kıvrım kıvrım akacaksın belki. Yolunu da kaybedeceksin zamanla bahardaki kelebekler gibi. Ben se gökten yere pervasızca inen yağmur damlacıları gibi. Sen yolunu bulamıyacaksın göçe hazırlanan göçmen kuşları gibi. Bense geçen yılların farkında olmaksızın seni hep seni arayacağım. Sen beni unutmak için her zamanki gibi o sıcak yatağına uzanacaksın. Gökyüzünde oynaşan yıldızlara umutsuzca bakacaksın. Farkında olmayacaksın belki ama aya bile göz kırpacaksın. Sen farkında olmayacaksın tüm yıldızlar gülecek senin acizliğine. Dereler nehirler denizler belkide okyanuslar bile sessizce ağlayacak. Sana her ırktan her milletten emirler yağacak sevenini ağlatma diye. Sen umursamaz hareketlerine devam edecek onları duymayacaksın bile. Ben ise eşini kaybetmiş bir kırlangıç gibi seni hep seni arayacağım. Seni tatlı o güzel uykularından belkide kabusların uyandıracak. Her uyandığında kendini teselli etmek için sigara yakacaksın belki. Sigarandan çıkan duman bile sana kahredercesine gülümseyecek. Sevenine çektirdiğin ızdırabı anlatır gibi tavana halka halka yükselecek. Rüyadan uyanır gibi ayağa kalkacaksın günün birinde. Sen beni silmeye çalışacaksın yüreğinden ve hatta belleğinden. Dışarda çiseleyen yağmur sesine karışan melodiyle umutsuzca uzaklara bakacaksın. Her sabah uyandığında usulce kuağında fısıldayacağım seni çok seviyorum seni çok seviyorum diye. İşte o zaman seni nekadar çoķ sevdiğimi anladığında çok ama çok UTANACAKSIN.