Utan Şiiri - Mustafa Karakaya 2

Mustafa Karakaya 2
349

ŞİİR


2

TAKİPÇİ

Utan

Ey alemin sefil kulu
Niye seven para pulu
Yetmiyormu Allah yolu
Taşıdığın özden utan

Kirli dünyan için kara
Doğan güne verdin yara
Kalır sanma sana bura
Ağlattıgın gözden utan

Mazlum kırdın nere giden
Sırat geçmez ahlı beden
Her gün yalan farklı neden
Savurduğun sözden
utan

Kana döndü gözüm seli
Esmez etme serin yeli
Gariplere vermen eli
Çevirdiğin yüzden utan

Cana kalmaz fani dünya
Varla yokla biter rüya
Kârmı ettin düşün güya
Bıraktığın izden utan

Halin gören insan sanar
Yanar döner olma yanar
Çulun bilse tenin kınar
Giyindigin bezden utan

Mala mülke verdin önem
Biter ömür biter dönem
Insan olsan seni övem
Taşıdığın gizden utan

Kara toprak kime yetmez
Kırık kalem sanma gitmez
Mahşer günü derdin bitmez
Dayandıgın dizden utan.

Mustafa Karakaya 2
Kayıt Tarihi : 11.9.2019 00:50:00
Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!