Üşüyorum anne Şiiri - Ahmet Ayar

kapanınca kucağı üşür biraz insan
karlar yağınca da dağına biraz büyür insan
mahbube de gidince,
küçük kıyamet çökmüştür üstüne

tutunca anne elinden, düşünde
gidesin gelir
bakmazsın arkana
arkana gölgen düşünce
uyanır gözlerin, kabus çökmüştür üstüne
bir de mahbube, o dilruba gelir aklına
kıyametin alameti gözün üstüne

yaş yoktur gözünde artık, hepsi buğudur
bir perde çekilmiştir gözüne
düştüğün hep kuyudur
çıkmak istersin güneşi görünce, düşünde
uyanırsın; koca yalnızlık seninle