Ne zaman elime kalemi alıp şiir yazmaya kalkışsam
Üşüyorum dokunulmamanın ıslaklığında
Alelâde kelimeler dökülüyor saçlarıma
Kırık taraklarla hafif düzeltiyorum
Islak kalıyor elbiselerim, üşüyorum
Duyguları diziyorum
Güneş yanığı damlıyor
könül ayrılmayır öz baharından,
söhbet baharından söz baharından
deyirem vetenin birce qış günü
yaxşıdır qürbetin yüz baharından.
Devamını Oku
söhbet baharından söz baharından
deyirem vetenin birce qış günü
yaxşıdır qürbetin yüz baharından.




her ayrılık..her yanlızlık üşütür ruhu...kaleminiz susmasın akif bey
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta