Bir öğleden sonra,
perdelerin arasından utanarak odaya süzülen gün ışığı gibi,
gel, gir koynuma…
Bazen ürkek bir ceylan gibi
ellerime, dudaklarıma bırak kendini…
Bazen de avuçlarıma sığmayan,
dizgin tanımayan bir kısrak gibi…
Bir serçe misali çırpınırken yüreğin,
tenin tenime dolandıkça
telaşın yerini şehvet alsın…
Ellerim gezinirken teninin kıvrımlarında,
bir fısıltı kadar nazik,
bir nehir kadar sakin…
Gözlerin gözlerimde eritirken bedenimi,
nefes nefeseyiz ama hiçbir acelemiz yok…
Yalnızca kalplerimizin telaşlı vuruşları…
Her öpücükte, her dokunuşta
birbirimizin tenine şiirler yazıyoruz…
Usul usul…
Emir BuluşKayıt Tarihi : 9.11.2026 11:38:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!