Üsküdar Gazeli Şiiri - Namık Ant Benson

Seher vaktinde gülşen oldu Üsküdâr ey yâr,
Boğazdan nur içer her dem bu dârü’l-iktidâr.

Salâlar iner gökten, minâreler duâ olur,
Zamân diz çöker eşiğinde, susar rûzigâr.

Bir servi gibi durur kıyıda sâkin ve vakur,
Nice sır saklar taşında bu kadîm diyâr.

Mihrimâh’tan düşen ışık vurur gönül aynama,
Aşkınla yanar içim, olur kalbim âşikâr.

Kayıklar geçer su üstünde rüyâdan ince,
Her kürek darbesi bir âh, bir hatıra, bir nigâr.

Bu yaka hasretlidir öte yakanın sesine,
Kavuşmak niyâzıdır dalga dalga intizâr.

Ey şâir, Üsküdâr’da öğrendin susmayı sen,
Çok söz fânîdir, az sözde gizlidir itibar.