Hırstan gözü dönmüş olanın körlüğü sevgiyi bile siler süpürür.
Sen değilsindir artık o delici bakışların muhatabı!
Sen değilsindir o bitmez arzuların kaynağı!
İçinde aşk birikmez o haddini bilmezin!
Onun vazgeçilmezi hayat da değildir hiç kuşkusuz.
Seninle ölmek de yaşamak da istemez katiyen!
Bencilliğine olan düşkünlüğü düşürmüştür tüm hazinelerini.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta