Efkârlıyım yine coşmuş yüreğim.
Akışına kapılmış gözyaşı selinin.
İçimdeki ürpertilerden kopamıyor.
Ayrılamıyor yalnızlığın koynundan
Düşlerim. Düşlerimde büyüttüğüm
Çocuk gözyaşlarıyla akıtıp döktüğüm
Yıkadım akıttım durdum bu gece
Aklımın bir köşesi mahkûm gönlüme
Diğer yarısı ölüden beter kalbimin
Haykırıyorum soluksuz boşluklara
İsmini duyuramasam da sesim ayyukta,
Boşalıp kopuyor yüreğimden ürpertilerim
Parça sancılar sitemler kovalıyor ömrümü
Düşlerimin ardından kalkan toz bulutlarını.
Varmışım yokmuşum Ürpertilerimden
Çıkarıp atarım savrulur gece matemi
Zennehar Yılmaz
03.01.2010 15:08:35
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
