Unutulmanın Onuru Şiiri - Mustafa Alp

beni unutacaksın.
bunu en başından beri biliyorum.
bir gün adım,
telefon rehberinde eski bir kayıt gibi
sessizce silinecek.
parmakların tereddüt etmeyecek bile.

beni unutacaksın.
bir sabah uyanıp
güneş yüzüne vurduğunda
aklına gelmeyeceğim.
perdeleri açarken içini dolduran o aydınlıkta
benim gölgem olmayacak.

oysa ben,
seninle kurduğum hayalleri
gecenin en karanlık yerine sakladım.
kimse bulmasın diye değil,
kaybolmasın diye.

beni unutacaksın.
bir şarkı çalacak bir kafede,
sözleri bize benzeyecek belki
ama sen başını çevirip
sohbetine devam edeceksin.
kalbin sızlamayacak artık.

benimse içimde
en küçük bir melodi
bir kapıyı aralayacak.
içeri sen gireceksin
habersizce.

beni unutacaksın.
yürüdüğümüz sokakların isimleri
sende bir anlam taşımayacak.
birlikte güldüğümüz anlar
zamanın tozuna karışacak.
hatıralar,
önce renklerini kaybedecek
sonra seslerini.

belki bir gün biri sana
onu hiç sevdin mi? diye soracak.
kısa bir susacaksın.
eskidendi, diyeceksin.
ve işte o eskidendi
benim bütün varlığımı
iki heceye sığdıracak.

beni unutacaksın.
çünkü insan devam eder.
hayat beklemez kimseyi.
kalpler kırılır,
ama yine de atmaya devam eder.

ben seni unutamayacağım belki.
en azından hemen değil.
adın, içimde bir yara gibi değil artık
ama bir iz gibi duracak.
dokunmadıkça acımayan
ama orada olduğunu bildiğim bir iz.

beni unutacaksın.
başka bir gülüş ısıtacak içini,
başka bir el tutacak elini.
ben uzaktan bir anı olacağım sadece,
belki de hiç hatırlanmayan bir ayrıntı.

ama şunu bil,
unutulmak,
yaşanmamış olmak değildir.
biz yaşadık.
gerçekti.
kalbim bunu inkar edemez.

bir gün tamamen silindiğimde zihninden
belki bir rüzgar esecek ansızın.
sebebini bilmediğin bir hüzün
çökecek içine.
adımı koyamayacaksın o duygunun
ama kalbin
kısacık bir an
beni hatırlayacak.

sonra o da geçecek.

ve ben,
unutulmuş olmanın sessizliğinde
seni sevmiş olmanın
ağırlığıyla değil,
onuruyla yaşayacağım.

çünkü bazı insanlar
birbirinin hayatında kalmaz.
ama birbirinin kalbinden
tamamen de gitmez.

beni unutacaksın.
ben ise seni
bir ömür içimde
sessizce taşıyacağım.