Şimdi bu beton şehirlerin yabancı gölgesinde,Hangi sokağa sığınsak, adımlarımız sürgün kalıyor.İçimizde hiç dinmeyen o eski zılgıtların yankısı,Ve avuçlarımızda, o geceden kalan soğuk bir toprak sızısı...Biz sustukça, bu kör şehir bizi kendimize yabancı kılıyor;Bir çay daha ekiyoruz bardağın dibine,Ama ne sılaya dönüyor yollar, ne de çocukluğumuz geri geliyor.
-l-
'yok olmak üzere çıktığım koşuda
h e r - m o l a d a
bana su veren biridir sevgili
öpmeye / sevmeye
Devamını Oku
'yok olmak üzere çıktığım koşuda
h e r - m o l a d a
bana su veren biridir sevgili
öpmeye / sevmeye




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta