Şimdi bu beton şehirlerin yabancı gölgesinde,Hangi sokağa sığınsak, adımlarımız sürgün kalıyor.İçimizde hiç dinmeyen o eski zılgıtların yankısı,Ve avuçlarımızda, o geceden kalan soğuk bir toprak sızısı...Biz sustukça, bu kör şehir bizi kendimize yabancı kılıyor;Bir çay daha ekiyoruz bardağın dibine,Ama ne sılaya dönüyor yollar, ne de çocukluğumuz geri geliyor.
Gözlerin gözlerime değince
Felaketim olurdu, ağlardım
Beni sevmiyordun, bilirdim
Bir sevdiğin vardı, duyardım
Çöp gibi bir oğlan, ipince
Hayırsızın biriydi fikrimce
Devamını Oku
Felaketim olurdu, ağlardım
Beni sevmiyordun, bilirdim
Bir sevdiğin vardı, duyardım
Çöp gibi bir oğlan, ipince
Hayırsızın biriydi fikrimce




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta