Görüyorum,kuytularda biriken dostları.
Karanlık koyaklarda cirit atar onlar.
Rüzgara direnen tepedeki çamın dayanamayıp düşen,
uçuşan yapraklarıdır bazen de
Bazen ölümün güzelliğinden bahseder yorgun kaburgalar
Doğaya ve toprağa özlem dolu çırpınışları ta can evinizde duyarsınız.
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta