İçimde bir mezarlık var.Kalbimin taa derinliklerinde....
Unuttuğumu sansan da mezar taşın hala duruyor yerinde...
Ara sıra uğrarım ne haldesin,kiminlesin diye....
İki damla göz yaşı süzülür gözlerimde....
isyanım sana değil kaderime....
Tutulmuş bedenim,kırılmış ellerim,kilitlenmiş dilim...
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta