UNUTTUĞUM SURETİM
Katlanmış bir rahle gibi harflere kapalı yüzüm
Ağrıdan diz yapmış şahdamarıma sualime kapalı
Sarınıp gençliğime ayazı eksik bir düğme bıraktım
Yahut fazla bir ilik, yedeğimde hükümlü bir patika
Ardına bakamayan kederli bir yolcuyum ben
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta