Unutmak Şiiri - Pelin Ağaslan

Ben hep böyle seni düşündüm
Bir günün şafağında yahut,
Kör karanlık ele geçirirken sabahı.

Açtım yüreğimin derdini sonuna kadar
Biliyordum bir seviye muhtaçtım
Sığamıyordu içim hiç bir yere
Susmadım haykırdım geceye
Ağladım bir şiirin başucunda
El açtım binlerce kez yalvardım tanrıya
Korktum çoğu zamanlar
Ümitsizliğe kapılınca.

Ben hep böyle seni bekledim.
Bir günün şafağında yahut
Kör karanlık ele geçirirken sabahı.

Anlamını yitiriyordu gözlerin
Sesin kelimelerden ibaret artık
İçimi yakıyordu yüzünü hatırlamamak
Gitgide kararıyordun hafızamdan
Zor geliyordu artık adına şiir yazmak
Sensiz geçen her an her gün
Senden bir parça almış gönlümden
Ve farketmeden yıllar geçmiş çoktan
Ah bu kadar uzun sürmemeliydi ayrılmak.

İşte ben böyle unutmuştum seni
Bir günün şafağında yahut
Kör karanlık ele geçirirken sabahı...