Unutmak göç eden turnaların
Gökyüzünde bıraktığı görünmez yolu aramaya benzer.
Bilirsin, artık geri dönmeyeceklerdir;
Ama gözlerin her bahar bir umutla gökyüzüne bakar.
İnsan en çok unuttum dediği yerde kendine rastlar.
Çünkü bazı hatıralar, hafızada değil,
Ruhun en kuytu bahçesinde, sessizce çiçekler açar.
Velhasıl,
"Unutmak aklın işidir; kalp yalnızca susmayı öğrenerek yaşar."
Döndü Dülger
Kayıt Tarihi : 11.07.2026 22:53:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!