Unutamadım işte seni…
Kollarında ölmek isterdim oysa.
Biraz daha içten sarabilseydin beni,
Belki gerçekten orada bırakırdım nefesimi.
Okumak isterdim sana yazdıklarımı,
Ama sen duymadın içimdeki yalnızlığı.
Oysa anlatacak çok şey vardı sana,
Sessizce, ağlaya ağlaya…
İçimde bir sessizlik büyüdü,
Sen her uzaklaştığında.
Tutunacak bir yer aradı kalbim,
Adını fısıldayarak.
Nefes alırdım gözlerine bakarken,
Perdesini kaldıramadığın o bakışlara.
Sen saydam kalbimi tuz buz ederken,
O kadar bağlıydım sana.
Asuman Duru
Kayıt Tarihi : 5.3.2025 12:34:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!