Unut Dedin Ya Şiiri - İzzet Gayretli

“Unut” derken o gülen yüzün unutturdu seni,
Ne kolaydı söylemek; bir kalemde sildin beni.
Yaşanmadan bitti sandın ölümsüz sevda,

Duymadın yüreğimde kopan fırtınayı.
“Kahrolsun bu aşk!” dedim bir an içimden,
Ama kilitlendi dudaklarım, sustu dilim.
Bıraktım mahşere artık bu yarım kalan sevda
denen davayı,

Sen bilmedin bağrımda büyüyen o yarayı.
Keşke düşmeseydi adın dilime,
Bakmasaydım o eski, yırtık resmine.
Gömülseydim sessizce karanlık bir çukura.

Şimdi sen
Çaresi olmayan bir yara gibisin içimde,
Her gün sızlar sol yanım derinden derinden.
Unutabilsem düşmezdim o karanlık sokaklara,
Esir etmezdim kendimi kadehlere, bir sigaranın dumanına.

Yıllar geçti hâlâ dinmedi yüreğimdeki sızı,
Sakladım resmini, gözüm görmesin diye.
Adın paslı bir mıh gibi çakılı durur solumda,
Bir hıçkırık düğümlenir her nefesimde.

Artık gitmiyorum o eski parka,
Sensiz her sokak hüzün kokuyor bana.
Hayatımda yoksun belki bundan sonra,
Unutmak mı? Asla… kalbimde iyi olmaz yarasın unut deme.

İzzet Gayretli
T.R. 04.10.1998