Soruyorum sana ay yüzlü sultan,
Terk edenler geri geldi mi söyle?
Ders çıkarmadın mı hiç yanılmaktan,
Sen ağlarken bu kul güldü mü söyle?
Ben sana mecburum, sen bana mevhum.
Gönlümde kilitli duran kapıyı
Açan sendin ey zalim, suç benim mi?
Yarin diye beklettiğim sarayı
Seçen sendin ey zalim, suç benim mi?
Ben korkarken sevmek için birini,
Hayra mı yormalı, neydi bu gece?
İçinden çıkılmaz kötü düş gördüm.
Düş değil gördüğüm sanki bilmece,
Gül bağına girmiş gri bir kuş gördüm.
Çok güzel bir kuştu. Bülbüldü adı.
Ve gece teslim olur güne, yüzümü saklar.
Karanlık çöker bana yüreğimde konaklar.
Döner durur yatakta gözlerimi açarım
Şehir boğarken beni, ben şehirden kaçarım.
Niçin surat asarsın? “Al da bu kördüğümü
Çöz” de yarim, çözmezsem eğer ver gitsin beni!
Beğenmezsen bin bir zahmetle ördüğümü ,
“Boz” de yarim, bozmazsam eğer yer gitsin beni!
Vazgeçemem ben senden hayra yordum rüyayı,
Ellerinde kan var sevdiğim,
Korkma sakın, görünmez o kan. Pes et.
Çünkü ne delil var elde ne ortada ceset.
Ne seni gören biri ne peşinde bir polis,
Var mıdır seni hesaba çekecek bir meclis?
Ellerinde kan var sevdiğim...
Sor gönlüme, ahh güzeller sultanı,
“Ben bilmem, bu kördüğümü çöz!” diyor.
Söz dinlemez, inanmazsan gel tanı,
“Olmazsa git mezarını kaz!” diyor.
Gecesi sen olmuşsun hep; günü sen.
Görmedi dünya böyle özveri, temiz niyet
Türk'ün emeğidir, göz yaşıdır Cumhuriyet
Kan döktük, can verdik biz hürriyet için diyet
Halkımın ekmeğidir, aşıdır Cumhuriyet.
Düşün kardeşim, yokken eskiden bir söz hakkın,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!