Ünal Beşkese Şiirleri - Şair Ünal Beşkese

Sen bir deli çaydın, akar giderdin gönlünce,
Bazen coşup çağlayarak, bazen mahzun ve durgun
Ve ben; yanıbaşında bir söğüt ağacıydım,
Sevdâsı salkım salkım, ezelden sana vurgun
Ömrü, seni seyretmekle geçmiş, gözleri yorgun...

Her sabah gurbet bahçemde bir bülbül, hüznü inler
Ve çok uzak bir bahçede bir gül, boynu bükük, onu dinler...

İstanbulun en güzel vakitleridir şimdi,
Çamlıcadan esip bir rüzgâr,
Geceden kalan tüm günahlardan temizlemiştir koca şehri,

Hayâlime her düşüşün, arzularım harmân olur,
Sultânısın sen gönlümün, her zulmün bir fermân olur.
Önce yakıp yıkar gider, sonra çapkın bir bakarsın;
O davetkâr bakış canım, her derdime dermân olur....

Gel, dudaklarında o en mâsum, gündoğuşu handelerle gel!
Gel, gözlerinde kandil kandil müjdelerle gel...

Gel, o kıvrılmış gül yaprağı dudaklarının üzerine
Çiy gibi düşsün dudaklarım gel.
Çiğne çıplak ayaklarınla, arzularımı isyân ettir, gel...

Bir sonsuz yokuşun en dik yerinde
Soluklarım, tükenircesine kısık ve ürkek,
Ham gecelerin buruk karanlığında
Küçücük gülüşlerine tutuna tutuna
Hep sana doğru yürüdüm,hep senden yana...

Anason kokan bir taksim, rakı tadında bir ud,
Karşımda, meze gibi, kavuniçi bir bulut,
Alaturka şarkılarda şişeler dolusu 'siz',
Masam; uçsuz bucaksız bir deniz...
Çilingir sofram, ne hoş...
Akşam, 'sâki',

SEHER MESAJLARI

Seher vakti öten bülbül, onda ne hoş sedâ vardır
Hakk'tan gelen bir ilâhi sevgi vardır hep o seste
Gül duyar da o sevgiyi, gafil kul, sen duymaz mısın?
Seher yeli, hışırdayan yaprakta bir nidâ vardır

FIRTINA ÖNCESİ

Bir garip sessizlik,
Sanki bir fırtına kopacak
Ve tüm ufku kaplamış bir bulut,
Kızıl saçlı bir sağnak

Gurub vakti, bütün ufuk boyanırken hüzüne,
Kızıl zülfün, düşüverir, kandil gibi, gözüne.
Suya, akşam garipliği sessiz sessiz inerken
Kıpkızıl bir gölge siner, hüzün gibi, yüzüne...

Masalların gizemine bürünür de o zaman

GÖZLERİN, GÖZLERİME SIĞMIYOR ARTIK

Masal gibi bir aşktan, geriye kalmış ne var,
Sararmış bir mektupla, bir resim, ucu yırtık...
Kızıl gün batımları, o eflâtun akşamlar
Ve mehtaplı geceler... Bilmem, nerde bıraktık...