Umutsuzluğa Şiiri - Gülcan Arıkan

Ya bitiremezsek geceyi
Öyle yağmurlu,öyle soğuk
Gece kapıya dayanmış kötü alacaklı gibi
Uykular da bir haber rüyalardan
Akşam kapatsa gözünü
Gece tekrar açıyor insan,
Sabah olmadan, uykuya doymadan...
Hep bir telaş,hep bir karmaşa
Mümkün olmaz şeyler geliyor aklına
Yalınayak koşmak gibi sokaklarda
Bakmadan ardına,
Bakmadan ardında kimleri ve neleri bıraktığına...
Mümkün olmaz şeyler geliyor aklına
Bir romana başlayıp da
daha yarılamadan kitabı
Saklanıp sayfaların arasında,
Tozlu raflarda unutmak gibi kendini...
Kesip ümidi işten güçten
An geliyor çıkmak bile istemiyor insan evden
Saatlerce kalmak istiyor bakarak odanın tavanına
Umud etmek de eskidenmiş,
Güzel yarınlara inanmak da...
Şimdi gündüzler başka hülya
Geceler başka...

Ya bitiremezsek geceyi,
Öyle yağmurlu öyle soğuk
Bak artık sabahlar da gecikti
Uykular yarım yamalak,
Sanki bir yük artık omuzlarda
İnsanca yaşamak...
Saatleri ayarlama enstitüsünde
Herşey kurulmuş sadece tüketmek üzerine
Yine hazırdan yedik bak,
Ne dillerde yeni bir şarkı
Ne yeni bir umut yüreklerde,
Cep delik,cepken delik
Öyle böyle iş işten
İş bizden çoktan geçti...
Peki ya bundan sonra
Ya bitiremezsek geceyi
Gece kapıya dayanmış kötü alacaklı gibi
Ya bitmezse bu karanlıklar,
Bitmezse bu haksızlıklar
Ne olur dünyanın hali,
Nasıl geçer,gelen yıllar,
Her gün onbinlerce doğuyor
Bizden sonra ne yapar, nasıl yaşar
Halleri nice olur çocuklar...