Ay yine o aynı ay'dı işte parlıyordu,
Sanki içimdeki umut ışığını çalmıştı, parlıyordu.
Parlıyordu yalnızlığın verdiği hüzne inat,
Parlıyordu tan vakti uyuyanlara inat.
Koluma gölgesi düşüyordu nispet edercesine,
Sanki o gölge iletişim kaynağımdı sevgiliyle.
Ay, sadece nispet ettiğini sanıyordu kendince
Ellerin neden soğuk,üşümüş müsün?
Gerçek misin,düş müsün?
Kar mı yağdı sokaklara,rüzgar mı esti?
Üşümüş müsün?
Odaları bir büyük sessizlik almış
Devamını Oku
Gerçek misin,düş müsün?
Kar mı yağdı sokaklara,rüzgar mı esti?
Üşümüş müsün?
Odaları bir büyük sessizlik almış




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta