Kar taneleri avuç içimde erimeyene kadar seveceğim seni.“ dedi. Soytarı
Elleri ellerine bu denli yakındı ilk kez
Gülmeyenlerin kervanında minik bir vücuda büründü hayaller
Mutluluğa doğdu sessizce
Sancısız oldu,kanamasız oldu
Ve hızlı büyüdü
Mutluluk mavi gözlü
Uslu bir çocuktu
Küçücük elleri ile kavradı ruhunu
Söktü yerinden eski sancılı yaraları
Doğruldu ve gözünün içindeydi ışık
Görkemli parlaklığıyla
Tümseklerden korkmadan yürü yine
O çocuk cesaretiyle.
Bir yanının da umudu bir yanında aşkı
Ve kalbinde ÖZLEMİYLE.
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta