)) Umut Treni! Şiiri - Şenol Mersin

Yaşarken kendimce sakin Dünya'mda,
Şimdi umut Tren'ini bekliyor gönlüm,
Dünya'mı değiştiren telefon sesi,
Umuda yolculuk başlattı bende,

Geceler uykusuz gündüz çaresiz,
Görmeden sevmek inan imkansız,
Sesini duyuyorum,bedeni ıssız,
Duygular karışık çıkmazlar bende,

Bir perdelik oyunmu,yoksa yaşam'mı?
Hülya'ya daldığım,umut anları,
Çok yüksek kocaman umut dağında,
Küçücük kum tanesi bir umut bende,

Geçmişi unutup sakin kafa'yla
Düşünüp olanları anlamalıyım,
Umut Tren'i geçmiş,çoktan bu gar'dan
Ben hâla bu gar'da durmamalıyım!