Umut Öldürür
Hani hiç gelmeyeceksin ya…
Aylar geçecek,
Mevsimler değişecek,
Saçlarımda kırlar artacak,
Ama sen hâlâ gelmeyeceksin.
Gözlerim dikilmiş
Senin gelme ihtimalin olan o yola.
O yol…
Çıkmaz sokakmış meğer.
Bilmeden beklemişim gelmeni.
“Bir umut” demişim,
Bir ihtimal vermişim.
Sever o beni,
Gelir, bırakmaz beni…
Ama unuttuğum bir şey varmış:
Umut öldürür insanı.
Umut yaşatmaz,
Umut güç vermez.
Bir umut beklemişim seni;
Gözlerim hâlâ o yolda.
Ama yol bitmiş,
Ben fark etmemişim.
Sonra sessizce
Karışmışım toprağa.
Çünkü bazı insanlar
Beklerken ölür.
Ve bazen…
Umut öldürür insanı.
Kayıt Tarihi : 15.3.2026 03:45:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Hikayesi:
Gelmeyecek olanı bekleyen herkese...




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!