Umut&haykor
Korkmayan bir çağ bu
Ürkek bir kedi değil zaman
Yılgınlık silindi sonsuz maziden
Yiğitlikse kazındı meydanlara
Yeis içimde bitmiş kupkuru bir ot
Sürekli soğuk geceler doğuran
İnsanı üşüten, yaralayan bir ot
Ey ateş yak bu otu!
Umutsa içimde bir bayrak gibi
Yürüyen bir dağ,
Şahlanan bir at,
Hatta bir yeryüzü gibi
Nihayetinde doğrulur insan
Çünkü emri işitmiştir,
Bu sefer denilir ki:
Dönmek yok, vazgeçmek yok!!..
Kayıt Tarihi : 6.1.2026 18:52:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!