Umut Gürses Şiirleri - Şair Umut Gürses

Munzur Baba Diye Kuzulur İnler
Düzgün Eteğinde Kartallar Dinler
Pir İle Rehber bu Sırrı Anlar
Yetiş Şu Halime Sen Munzur Baba

Gözeler Söyleşir Muhammed Ali

Niyaz Eyledik İsteriz Himmet,
Ya Hacı Bektaş Senden Medet,
Gelin Canlar Edelim Sohbet,
Ya Hacı Bektaş Senden Medet,

Günah'ım Haddini Aştı Durulmaz,

Ey erenler sizden mürvet eyleyin
Sizin deminizde Ali görünür
Gönlümüze Hakk'tan mana söyleyin
Sizin ceminizde Veli görünür

Sizler insanlığa bir nur oldunuz

Kuru gürültüyle yağmaz ki yağmur
Boşuna yorulma softa efendi
Susuz un yoğurma olmaz ki hamur
Sözüme kırılma softa efendi

Okursun arapça bilmem ne dersin

Aşk ile Pişerdi,Ekmeği Aşı,
Hak Aşkına Döker gözünden yaşı,
Hakikat Uğruna Vermişti Başı,
Erenlerin Gülü, Somuncu Baba,

Bursa'ya Gelipte,Çileye Girdi,

Ademin sırrından sual olursa
Hamuru çamurdan yoğurana sor,
İlminden sorulan meal olursa
Üfürüp ruhundan doğurana sor

Üç yüz altmış aldı kapısı vardır

Bir Kuş gibi gökte uçmak yerine
Tohum ol toprağa saçılıp ekil
Kendi Cemalinden kaçmak yerine
Nefsin karşısına geçipte dikil

Suret-i Adem'sin değilsin hayvan

Ümidimiz vardır kalu beliden
Nasibimiz gelir Şahım ALİ'den
Kabrinden kalkacak her bir ölüden
Ulu divan günü hesap sorulur

Muhammed Mustafa Gördüm
Ali'nin yoluna girdim
Can ver dedi canım verdin
Şöyle garip bencileyin

Ne canım var ne takadım

Dost Diye gözüküpte Arkadan Konuşanlar,
Böyle Dostum var ise Gelsin yüze söylesin,

Yüzümüze gülüpte arkadan küfredenler
Bıraksınlar Küfürü Güzel sözü söylesin