Umut Gürses Şiirleri - Şair Umut Gürses

Velayet bağının gonca gülleri
Açarken Muhammed der Şahım Ali,
Ötüşür bağında Şah bülbülleri
Cennetin kapısın dürr Şahım Ali

Kur'an'ı Kerim'de çoktur emiri

On İki Delikli, Yedi kapısı,
Mimarı Allah'tır, Nurdan Yapısı
Esma-i Eşya'dan kendi tapusu,
Ve Lekad Keremna Ben-i Ademe,

İki Zıt Var onda iyi ve kötü,

Aşığız Habibe, Ali yoluyuz
Açar bahçesinde gülümüz bizim
Aslımız Şeyh Ahmed, gonca gülüyüz
Erişir dertlere Velimiz bizim

Neslimizde nice erler geliptir

İlm-i Hünerlerden verilen hikmet
Muhammed Şehrinden Ali'den geldi
Kamil olanlarla edilen sohbet
Pirim Hacı Bektaş Veli'den doldu

Fakiri yetimi alıp gözetmek

Zulme karşı çıktık Sokaklar Yanar,
Vurulduk Ey Halkım unutma bizi,,
ABDULLAH vurulmuş, Yüreğim Kanar,
Vurulduk ey Halkım unutma bizi,

Bu Vatan Halkındır dedik vurdular,

Kevser Havuzunun Şah-ı Sakisi
Oniki İmam'ın Tamam Hepisi
Cenneti Ala'nın İnci Yapısı
Seni Söyler Daim Varımsın ALİ

Hem Haydar-ı Kerrar Şir-i Yezdansın,

Kötülük her yerde kendini kolla
Nefsini yenenler erdi murada
Erenlik alınmaz parayla pulla
Özüne inenler erdi turaba

Sözümün manası akıllı işi

Erenlerin evliyanın buyruğu
Turab olda alçaklara in gönül
Gerçek aşıkların tekdir merağı
Turab olda alçaklara in gönül

Kırkların kapısı böyle açılır

Eğer Yolun Bizim Ele Uğrarsa,
Teslim Abdal'a Uğrada Öyle Gel,
Niyaz Eyle Pir Seyh Ahmed Dede'me,
Yüzünü Tozuna Sürde Öyle Gel..

Sökün Eyle Maraş Üstüne,Varınca,

Üfürdüm tütünü düştüm deryaya
Her duman bir mana bal oldu şimdi
Tefekkür eyledim düştüm manaya
Her nefes bir kapı hal oldu şimdi

Üç köz koydu deme Muhammed Ali