Tek bir yıldız kalmayacak,
Hepsini kaydıracağım,
Geceye bırakmayacağım güneşi,
Yatağa yorganı,
Bir uçurum bulacağım,
Yüzeceğim içinde,
E-5 den geçen kuşlar vızır vızır...
Hiçbiri mi seni alıp getirmemiştir,
Yoksa beni alıp götürmemiştir.
Ve uzaklaşıyorum tanıdık insanlara
Fortmantoya asıyorum tanıdık bir genç
Artık konuşmak istemiyorum.
Üzgün olmanın bir anlamı yok
Hatırlanmanın, gülümsemelerin
Gözlerine bakıyorum şimdi
Ölümsüz gözlerine
Hep biraz biraz denedim
Çok ağladım gecelerce...
Bilmezler.
Gecenin bir yarısı annemin karnı ağrıdı
Bir abim vardı ve izliyordum
Ben yedi yaşımda, abimse on iki olmalı
Üç mahalle gezdik ve bir eczane bulduk.
Hala o bisiklet mi bir araba mı düşünürüm
Bize bir kamyon çarpıyordu
Bir de baktım ki Lahanam,
Sensiz güneş doğuyor.
Anladım ki,
Dünya sensiz de dönüyor.
Çığlık atmaya başladım.
Artık bir çıkış yolu olmalı
Bu çukura da çok alıştım
Burada ölmek de istemiyorum
Buradan bir çıkış yolu da bulamadım.
İnsanlar geçiyor önümden
Manzaramda ölü bir at.
Elimde bir avuç yumurta.
İnsanın içine sığmıyor yumurta.
Yumurtanın içine sığmıyor insan.
Susturmayı deneyin beni bir emzikle,
Susmayacağım,
Yine de sevmeyeceğim sizi,
Ve anlamlarınızı, paranızı.
Tanrınız beni sevmiyor sizce,
Tıpkı sizin gibi,
Sana dilimin varmadığınca seviyorum demek geçiyor içimden, ve varmadığınca sarılmak.
Öyle bir sarılmak ki dostum, kollarım bile söylemiyor,
Öyle bir sensizlik ki, kimselerle paylaşılmıyor.
Seni her gün saracakları bir yere varabilselerdi kollarım, her gün sararlardı.
Bana sessizce gelişlerin gibi varıp, sararlardı sana,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!