Umut Şiiri - Necati Özkul

Zamanda ucup gitti bak ağardı saçlarım
Beklemeyi derin hissetti parmak uçlarım
Semaya uzandı sanki el açtığım avuçlarım
Göklere çarpıp geri döndü haykırışlarım

Fikirler dolaşıp durup girdi hep beynime
Bir umut ışığı yeşerip filizlense de içime
Sen kim, seni beklemek benim neyime
Geriye kalan hüzün ve dolgun bakışlarım

Zaten sen çok farklıydın bunu biliyordum
Olmayacak şeydi ama yine de diliyordum
Ağlanacak halime bile deli gibi gülüyordum
Yinede bitmedi ve bitmeyecek yakarışlarım