Umut Şiiri - Cihan Gürel 2

Cihan Gürel 2
62

ŞİİR


2

TAKİPÇİ

Umut

Solmuş namzedimde yıllarım var.
Söyle, seni böyle kimler alıkoydu?
Ah almanın haklı gururunu yaşadın mı?
Ondan mı bu; yüzünde güller açan tavrın?
Seni kimler alıkoydular,
Bana göre olmadığının altını çizerek ?
Kifayetsiz cümlelere, sen de mi inandın ?
Normalde çok soru sormam.
Bir kere kaybedince, gurur yapar oldu insan.
Ne var ben de çalarım, uykunuzdan.
Hayat müşterek nasıl olsa .
Bugün falancaya , yarın sana,
Öbür gün de bana.
O değil de; acaba kaç insan,
Uykusuz uyandı bu sabaha ?

Ben çok soru sorarım.
Yani sorardım!
Parkemle bir yere gider,
Umudu da taşırdım cebimde.
Eski bir alışkanlıkmış meğer.
Umutsuzluk zira, kara talihim gibi...
Peşimde her an.
Yavaştan alıyorum şu sıralar.
Çok soru sordun dediler, şansa.
Sonra, direkt özgürlüğe veda.
Hayat dersini çalışmak,
Boylelikle alakada maydanoz kaldı.
Benim bir derdim yoktu oysa.
Derdim sen olurdun hep.
Sonuçta kazanmak ne mümkün,
Sıcak bir yaz gününde.
Yağıp duran üstüme,
Kocaman kar varken.
Köşesine gidip yenilgi tadan,
Masum adam olmak da vardı şimdi he.
Hem de kararlı ve biraz üşüyen.

Sorgulamayı,
Umut kalmayan anlarda keserim.
Şimdilik böylesi daha makbul bana.
Bir cevabına bağlı bazılarının,
Pamuk ipliğinden yaşamım.
Şartlı tahliyeden duygulara da,
Yenileri eklendi bu arada.
Özlem duyar ruhumuz devamlı.
Sen merak etme!
Aydınlık gelir yine üzerimize.
Biz de o zaman yine kavuşuruz.

Cihan Gürel 2
Kayıt Tarihi : 2.7.2022 13:57:00
Yıldız Yıldız Yıldız Yıldız Yıldız Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!