Umudum,kapanan kapılarıma bir anahtar olmaya devam ediyor.
Biliyorum bu elektrikte senin için yanıyor su da senin için akıyor.
yanmak neki? su, gözyaşlarım kadar akabilirmi ki?
sen susmak nedir öğrettin bana,şiirlerime verdim kendimi,gözümü kırpmadan yazıyorum seni bütüün dünyaya.
Jüpiterim de sensin benim marsımda,güneşimde sensin benim yıldızım da.
Sen en çok ta nefes olmuştun bana,cigerlerim de taşıyorum seni,aslında en yakınımdasın vermek istemiyorum nefesimi.
korkuyorum kaçıp gidersin içimden diye korkuyorum,senin yerine gönlüm birini sevrer diye korkuyorum.
Zindan iki hece, Mehmed'im lâfta!
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!
Devamını Oku
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta