Biraz evvel, biraz dün, biraz yarın...
Biraz siz, biraz biz, biraz onlar...
Biraz örf, biraz el-alem nedere,
hibe ettik, tükettik sevdamızı...
O kadar yüksek ve kalındı ki duvarlar,
yenildik çaresizliğimize, korkularımıza.
Uçtu gitti olmazlar olmazlarla olmaza...
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta