Ülkemin Hikayesi Şiiri - Vahap Yüce

Adalet mi? sanırım sen yenisin
Pahalı takımların yoksa hep basit bir serserisin
İlkokul mezunlarıyla yönetilen bir ülkede
Senelerce uğraş bir devlet dairesinde yerleri sil.

Gerçekleri söylüyorsan sen delisin
Pembe rezil rüyalardan uyan ölmek istediğin yer neresi?
Söyle şimdi (söyle) benim dünyaya baktığım
Bu kanlı ekran meclisinse yaseminin penceresi.

Cehaletin karanlığına hızla koşuyor bence nesil
Zelzelesiz bir dünya artık hayal bak hemde kesin
(Ben denedim) gözlerimi kapatmayı çok denedim
En sonunda çektim odama bak en kalın perdeleri

Hayallerim vardı hani umutlarım nerede benim
Gel gelelim sayın devlet büyüklerimiz her gece bir
Saray sofrasında tıkına dursun fakat
Askerime kurşun sıkan teröristi vurmak için vermez emir

Ne ruhun ne karnın tok düşün hep kötü gün yardım yok
Yeni dünya düzeni der bu masada benim kartım çok
Aşağıya bak bataklık ve şimdi kafanı kaldır bok
Artık sok kafana kim ki hakkı arar saldır jop

Elinde elbet bir çaresi vardır koç
Ölmek bu yoksulun hikayesi sar dır boş
Kelimelerle doldurduğun zihnini aç dinle beni
Yanındayım hiç yıkılma şimdi gücünü arttır koş

Kaldık loş ışıklarla karanlık bu diyarlarda
Nefsin çal artık der düşünürsün bir yandanda
Vicdan denen duvar sana engel olur bir anlam kat
Hayatına özgürlüğün için kurulmuş planlar var.

Düşünceleri hapsedemez silahlar bak
Banknotların üstündedir tapındığınız ilahlar lan
İnanmazsan inanma tek istediğim saygı duyduğun
Ülkemin hikayesi hemde bir aptaldan