Ulaşamadığım Sevgilime. Şiiri - Ilgın Maria

Bir zamanlar bana Ankara derlerdi,
Denizi yok diye sevilmeyen…
Oysa bilmezlerdi
Bir kalbin içinde kaç fırtına saklı olabileceğini.
Sen vardın,
Benim bilmediğim bir ferahlık gibi.
Şimdi konuşuyoruz,
Ama kelimelerimiz aynı yere düşmüyor.
Sesin bana geliyor,
Ama dokunmuyor.
Ben buradayım hâlâ,
Aynı yerde,
Sadece biraz daha uzakta.
İmkânsız dedin ya…
Belki de haklısın.
Ama insan bazen
İmkânsıza kızmaz,
Sadece onun gerçekleşmemesine üzülür.
Ben de öyleyim işte,
Kırgın değilim,
Sadece biraz eksik.
Sabırlı ol dedin,
Oldum.
Beklemekten korkmadım.
Sadece beklerken
Kendimi kaybetmekten korktum.
O yüzden sessizleşiyorum bazen,
Bu bir vazgeçiş değil,
Kendimi koruma şeklim.
Ulaşamadığım sevgilim,
Bilmeni isterim…
Ben seni kalbimden kovmadım.
Sadece kapıyı aralık bıraktım.
Belki bir gün
Aynı yoldan geçersen diye.
Eğer bir gün
Denizi özlersen,
Ferahlığı…
Bil ki ben buradayım.
Eskisi gibi değil belki,
Ama hâlâ aynı kalple.
Ve olur da
Bir adım atarsan,
Ben hâlâ
Karşılık verecek kadar yakınım.