Hüzün ayıdır eylül
Düşlerin sonu
Yalnızlıkların başı
Ayrılıkların tohumudur
Eylül…
Durgun bir deniz gibi
Ruhumun derinliklerinde kaybolmuş
Adı yalnızlık olan o köhne şey…
Uzar gider alemlerin sonsuzluğuna
Kokusu siner rüzgara ırmağa denize
Bütünleşir onlarla sonsuza uzanır
Dağılır şeklini alır
Bir şair sandalyede oturmuş
Elleri masanın üzerinde
Bir şair kalem elinde
Uzaklarda çok uzaklarda
Ne düşünüyor acaba masada
Çok çok uzaklarda
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!