Ey beklenmedik anların şairi zaman
Nasıl bırakıyorsan tek başına öyle sarıyorsun
Kalabalık karmaşa
ki bilinen;
Hani goncanın açarken gürültüsü
İnsanın sessiz hüznü....
Olası tüm hayatların titiz mimarı ;sen ki
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Ne güzel demişsiniz
şiirinizi
beğeni ile okudu
dilinize sağlık
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta