Ukte Şiiri - Sebahat Avşar

Sevilen sevenin elinde çiçek açarmış
Bahçen ise bana can veren
ab-ı hayatmış
İçimde evren kadar büyümüş
çoğalmış hatrın
Çek desen çekilmez miydi kahrın?

Gönülsüzlüğün gönlümde
yürek burkar
Bekle, her nedamet bir gün hortlar
Sarsıntının damağımda
muazzam hazzı
Güzel gözlerinin bil ki bensiz
az kalmış ışığı

Öyle eziyet ki tüm kemiklerimin kırığı
Ömrümce medet medet
seni çağıracak sızısı
İmdadına koşar mısın
hıçkırığımın?
Kader diyor kederle bir ağızdan
ez cümle “Sus dayanacaksın!”

Bak mezarlara ölülerin
hepsinin içinde birer birer ukte
Dirilemez, gelemez tekrar ne çare
Akıl ki tutulur
bazen en nihayetinde
Yatsan dizime, saçlarını sevsem yine
Bu iyileşmeyecek hissin gölgesinde

Tepemde gezen değil
celladın kılıcı
Aslolan bulup kaybetmenin çığlığı
Şirazesi kaymamış,
devrilmiş bir hayatın
Varsın olmasın sensiz nizamı