Ukrayna Acıları Şiiri - Abdurrahman Günay

Kolay değil acısıyla burkulmak
Kalbin şimendifer gibi çektiği yük
Sevgilim, gidenlerin ardından
Yetişir teselli, karanlığından büyük.

Dünya zalim eleğinde bilirsin
İyiler hep ince kalır geçer deliğinden
Süzülür gözyaşlarıyla bir, kadınlar
Savaş pay ister çocukların geleceğinden.

Yüzümüz yok ilkyazı karşılamaya
Toprakta kara delikler açtı açgözlü bombaları
Ağaçlar çiçeğe durmayı çoktan bıraktı
Kuşların kan içinde dağılır kanatları

Tanrısız bir yeryüzü vicdan ırmakları dondu
Gök tavan yankısız ağır bir kış bekliyor bizi
Bir bağlılığımız kaldı birbirimize gerisi buz
Terk etmedik yine de nefrete kalbimizi

Bir gün dinecek mutlaka Ukrayna acıları