Üç Öğün Şiiri - Sadık Güler

Sabah adınla açılıyor gözlerim,
öğlen içimde bir boşluk genişliyor,
akşam desen suskunluğum koyulaşıyor.

Üç öğün eksiliyorum senden.
Üç öğün sensizliğim büyüyor.

Gece biriktirdiğim ne varsa
tek seferde indiriyor omuzlarıma.
Gece hepsi birden üzerime çöküyor.

Duvarlar üstüme üstüme geliyor.
Yüreğimin bir yanı soğuk kalıyor.
Nefesim hep yarım, yetmiyor.
Uyku desen o da kesmiyor.

Ne kadar sustuysam adın çoğalıyor,
içimdeki karanlık sana benziyor.
Taşıdığım yük değil artık sensizlik
ben kendi gölgemin altında eziliyorum.
Artık sana değil, kendime yeniliyorum.