Güneşin batışını izlemek güzel olurdu bizim evden
Mehtabın pembesi
sanki bir köylü kızının pembemsi elmacık yükseltisi...
Ama genellikle tarfsız, renksiz yaklaşırdı gökyüzü bakana
Sevmek ise şans işi:
Sabah erkenden toplanıp giden bir kalabalık muhakkaktı
Ah! Neydi benim gençliğim, Orhan Veli
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta