Bir İstanbul tepesinden baktım, istanbul sana...
Kollarım istanbul sarmalamış, ve İstanbul soluyordu,
Kuğu boynundan haliç'e aktım...
Kadife kollarda kendimden geçtim.
Üç İstanbul yaşarken heveslerini,
Ben onla aşıladım ümitlerimi.
Beni hor görme kardeşim
Sen altınsın ben tunç muyum?
Aynı vardan var olmuşuz
Sen gümüşsün ben saç mıyım?
Ne var ise sende bende
Devamını Oku
Sen altınsın ben tunç muyum?
Aynı vardan var olmuşuz
Sen gümüşsün ben saç mıyım?
Ne var ise sende bende




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta