Karanlık odamın dört duvarı aynı
Yosun tutmuş taşları kalbim gibi
Sağım aynı solum aynı
Hücrem dört duvar dört duvar aynı.
Bir avuç toprak çaldım bahçeden
Bir avuç özgürlük ektim hücreme
Gözyaşlarımla suladım hasretimi
İstanbul'u dinliyorum, gözlerim kapalı
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları
Devamını Oku
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta