Hayat dedim; kendi kendime az önce yastığa başımı gelişigüzel bırakırken… Hayat neyi, ne ile anlattı bilemiyorum sevgili günlüğüm ✍🏻
Dön o yana, dön bu yana kalemi tutuşturacakmış elime bu saatte bak hele…
Sonra uzandığım yataktan sakince kalktım, gökyüzünde ay’ı aradım. Aydınlığı yanında, ferahlık istedi kalbim darlanmış mı Allahû alem?
Kalbime uzak mı kaldım ki; bu gece dilini pek anlamadım…
Bugün seviştim, yürüyüşe katıldım sonra
Yorgunum, bahar geldi, silah kullanmayı öğrenmeliyim bu yaz
Kitaplar birikiyor, saçlarım uzuyor, her yerde gümbür gümbür bir telâş
Gencim daha, dünyayı görmek istiyorum, öpüşmek ne güzel,
düşünmek ne güzel, bir gün mutlaka yeneceğiz!
Bir gün mutlaka yeneceğiz, ey eski zaman sarrafları! Ey kaz kafalılar! Ey sadrazam!
Devamını Oku
Yorgunum, bahar geldi, silah kullanmayı öğrenmeliyim bu yaz
Kitaplar birikiyor, saçlarım uzuyor, her yerde gümbür gümbür bir telâş
Gencim daha, dünyayı görmek istiyorum, öpüşmek ne güzel,
düşünmek ne güzel, bir gün mutlaka yeneceğiz!
Bir gün mutlaka yeneceğiz, ey eski zaman sarrafları! Ey kaz kafalılar! Ey sadrazam!




güsel içini dökmüşsen hülya apla, erzuruma selam edirem, ama bu yazdıkların da şiyir değil bilesen :)
Teşekkür ederim; Aleyküm selâm… Kalem şiiri, yazıyı ayırt edebilecek niteliktedir, eksik olmayın. Sevgiler
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta