Hiç bitmeyecek tutsaklığı aşkımın
Yasaklar koyduğum zindanların
Boşluğa açılan pencerelerinde,
Karanlığa ıssızlığa mahkum...
Belki de duymayacağım baharın kokusunu
Yine de hece hece dökeceğim aşkımı
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta