Sensiz kaldığımda,
Mahkûm gibiyim bilmediklerime.
Küçük bir pencereden,
Görmeye çalışıyorum güneşi, amaçsız!
Bir yokluk tufanı olup çöküyorsun içime,
Senden kalan anılar yetmiyor çoğu zaman.
Ellerinin ellerimden kayıp gidişini hatırlıyorum,
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta