Zormuş böyle yaşam ne ediyorum kendime
Sürüklüyor rüzgar beni önündene olacağını bilmeden
Toplayamiyorum kendimi bir türlü kendimde değilim
Tutsak olmuşum karşılıksız sevginin elinde
Tutkularımdan kurtulamıyorum senden de
Ne edeyim diye düşünüyorum şu an yazarken bunları
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta