Tut Elimden Sevgili Şiiri - Ahmet Gürkan

Tut elimden sevgili,
Kalabalığın en sessiz yerinde,
Herkes konuşurken susmayı bilen
Bir yürek gibi tut…

Tut elimden sevgili,
Yol uzun, gece inatçı,
Dizlerimde yorgunluk var ama
Umudum hâlâ senin avucunda.
Birlikte yürüyelim,
Korkularımı adımlarına bağlayıp
Rüzgârın önüne bırakalım.
Düşersem kaldır beni,
Kaldıramazsan
Yanıma otur yeter…

Tut elimden sevgili,
Kaybolursam şu fani dünyada
Beni kendime sen götür.
Adımı unutursam aynalarda,
Gözlerinle hatırlat kim olduğumu.

Tut elimden sevgili,
Geri kalan her şeyi
Hayat düşünsün…