Onlar ne Araplaştı,
Onlar ne de Garplaştı;
Arafta kalmadılar,
Ancak yobazlaştılar.
Din için gericilik,
Garp içinse cahillik;
Saçıldı dört bir yana
Hurafe ve iftira.
Nasıl yaşardı millet?
Mazi, büyük bir servet.
Cahillikte ittifak,
İhtilafa ihtilaf.
Ne sarıkla, şalvarla;
Ne Garp’ın kelâmıyla.
Olundu ne de bir Garp,
Ya da yahut bir Arap.
Mefhumları yobazdı,
Birbirine düşmandı;
Terakkî görse yeter,
Yeniçeriden beter.
Din değildi mesele,
Bağnazlıktı vesile;
Fikirlerden yoksun,
Silahlarıydı slogan.
Unuttular, toplumdular;
İhtilafa masdarlar.
Olmadılar ne Arap,
Ne de büsbütün bir Garp...
Türktük,Türk olamadık.
Kayıt Tarihi : 29.6.2025 13:44:00





© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Hikayesi:
Kendimiz olamamız meselesi üzerine...
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!